กระบี่พิชิตกาเมศ ตอนที่ 3

Reader Settings

Size :
A-16A+

ตอนที่ 3 : สำรวจถ้ำลับของพี่เหลียง 2 NC

ตอนที่ 3 : สำรวจถ้ำลับของพี่เหลียง 2 

  

ได้ยินแบบนี้เหลียงเลี่ยถึงกับหน้าซีด พยายามถอนสะโพกออกแต่มันเป็นการกระทำที่ผิดพลาดๆ มากๆ ในสายตาผม 

‘ทำไมนะเหรอ? ก็เพราะก้นใหญ่ๆ ที่กำลังขยับดุ๊กดิ๊กเพื่อพยายามนี้ดุ้นของผมแบบนี้น่ะ มันดูโคตรน่ารักเลย ยิ่งทำให้ดุ้นของผมที่อยู่ในนั้นคึกขึ้นไปอีก’  

“อืม ข้างในมันอบอุ่นเหลือเกิน หากท่านเจ็บปวดกับความเป็นชายของข้า ท่านจะเอามันออกก็ได้นะขอรับ?” ผมโน้มตัวลงไปกระซิบที่ข้างหู นั่นทำให้ดุ้นที่อยู่ข้างในถูกดันลึกเข้าไปอีก ชายหนุ่มข้างใต้ร่างผมพยายามจะคลานไปข้างหน้าเพื่อให้ตัวเองหลุดออกจากดุ้นของผม 

สวบ!! 

อ๊าซ์!! 

“อ๊าซ์ จะ เจ้า!!!” เสียงตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยวปนความเจ็บปวดดังออกมา ที่เค้าจะโกรธก็ไม่แปลก เพราะตอนที่เหลียงเลี่ยกำลังจะถอนออกจนสุดโคน ผมก็ดึงสะโพกเค้ากลับมาและกระแทกดุ้นเข้าไปอีกรอบ 

“ข้าบอกท่านพี่ว่าท่านจะเอามันออกไปก็ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าข้าจะปล่อยมันไปเสียหน่อย” 

“เจ้ามันช่า— อ๊าซ์” ผมถอนเอวออกแล้วกระแทกเข้าไปอีกรอบแบบนเน้นๆ ผนังถ้ำนุ่มๆ ที่ครูดกับส่วนปลายทุกครั้งที่ขยับ ทำเอาผมหลุดครางออกมาเช่นกัน แน่นอะไรขนาดนี้เนี้ย 

“ช่างอะไรหรือขอรับ ท่านพี่เหลียง กล่าวออกมาสิขอรับ” 

“ช่า—อ๊ะซ์ ช่— อ๊าซ์” 

“หึหึ ‘ช่างอ๊าซ์’ หรือขอรับ หากข้ารู้ว่าท่านรู้สึกดีถึงเพียงนี้ ข้าจะจัดให้ท่านทั้งคืนเลยขอรับ” ประโยคสุดท้ายผมกระซิบที่ข้างหูแดงๆ นั่น ผมเป่าลมอุ่นๆ เข้าไปในใบหูนั่นก่อนจะเริ่มกระบวนการ 

‘เด้าให้สุด’  

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

อ๊ะซ์! อ๊าซ์! อ๊าซ์! อ๊ะซ์ๆๆๆๆๆๆๆ 

เสียงเนื้อกระทบกันดังแข่งกับเสียงครางะงมของทั้งผมและเหลียงเลี่ย จากใบหน้าที่โกรธขึ้งในตอนแรกกลับเปลี่ยนแปรเป็นใบหน้าเหยเก สายตาแข็งกร้าวเปลี่ยนเป็นเว้าวอน ริมฝีปากหนาเผยอออกเพื่อผ่อนคลายความเสียวซ่านจะประตูหลัง 

‘แบบนี้ค่อยน่ารักขึ้นมาหน่อย’ 

“อืมม์ ชอบไหม อ๊ะซ์ ขอรับ?” 

“….” 

“หากท่านไม่ตอบรับ ข้าจะหยุดทุกอย่างไว้เพียงเท่านี้นะขอรับ” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ตอบ ผมจึงหยุดกึกแล้วถอนดุ้นลำงามออกมาดังฟลุบ รูจีบย่นที่เคยปิดแน่นสนิทบัดนี้กลับกลวงโบ๋ ผนังเนื้อในสีแดงตอดตุบๆ รับอาการเย็นที่ผ่านเข้าไป 

“แฮ่ก….แฮ่ก…จ…เจ้ามัน” เหลียงเลี่ยครางหอบใบที่หน้าที่เว้าวอนแบบนั้นทำเอาผมอยากแกล้งขึ้นมากกว่าเดิม ผมเอาดุ้นใหญ่เข้าไปดันดุนบริเวณรูจีบที่กำลังพยายามขมิบปิดอยู่ ปลายสีแดงสดถูไถกับรอยย่นรอบๆ    เหลียงเลี่ยครางซี๊ด เอี้ยวคอมามองด้วยสายตาอ้อนวอน 

“อ๊าซ์ น…น้องเฟย ด…ได้โปรด” 

“ได้โปรดอะไรหรือขอรับ? ว่าแต่ขนาดความเป็นชายของท่านช่างเล็กเสียจริงนะขอรับ” ผมแกล้งเอาดุ้นไปถูไถใต้ถุงไข่ที่หดเกร็งจนเล็กเท่ากะเปาะของเด็กประถม ปลายสีแดงทะลวงไปถูไถกับดุ้นเล็กข้างหน้า 

ผมสัมผัสได้ว่า คนกล้ามโตใต้ร่างผมทั้งเสียวและอับอายกับการถูกเด็กหนุ่มรุ่นน้องที่ตัวเองหวังเคลมมาเสียบถ้ำลับจนโบ๋ขนาดนี้ แถมยังมายั่วยวนด้วยการให้ตัวเองออกปากมาเสียบเองเสียอีก 

“ฮึก อ๊าซ์ ส…ใส่มันเข้ามาอีกครั้งเถอะ” เค้ากัดฟันกลืนความอับอายแล้วบอกความต้องการกับผม 

“ใส่สิ่งใดหรือขอรับ?” ผมถูไถแท่งทั้งสองเข้าหากันราว แต่ด้วยขนาดที่ต่างกันก็เหมือนการต่อยมวยข้ามรุ่นนั่นแหละ ดุ้นของผมทั้งอุ่นและแข็งยิ่งกว่าไอ้คนตัวโตนี่อีก ในที่สุดเหลียงเลี่ยที่ตัวสั่นงกๆ เพราะความต้องการ ก็เอ่ยปากขอร้องออกมา 

“อ๊าซ์ ด…ได้โปรด ใส่ความเป็นชายของเจ้าเข้ามาในตัวของข้าเถอะ” ผมมองสายตาเว้าวอนของหนุ่มตี๋ตรงหน้าแล้วได้แต่ยิ้มกริ่มก่อนถอนเอวออกไปห่างๆ 

‘น่ารักแบบนี้สิพี่จะจัดให้ทั้งคืนเลยไอ้น้อง’  

สวบ!!!!! 

อ๊าซ์!! 

“ม…มันช่างใหญ่โต ล…เหลือเกิ—-อ๊าซ์” 

“อ๊ะซ์ ข้างในของพี่เหลียงก็แน่นและอุ่นมากเช่นกัน” ผมพูดออกไปตามความจริงเพราะภายในร่างของอีกฝ่ายมันทั้งแน่นและอบอุ่นจริงๆ ด้วย ทักษะ เส้นทางของยอดชาย ทำให้ผมหาจุดกระสันของอีกฝ่ายเจอได้ไม่ยาก 

ผมทั้งกระแทกทั้งบดจุดจุดนั้นของอีกฝ่ายไม่หยุด ทำเอาคนตัวโตใต้ร่างของผมครางหอบหายใจถี่เพราะความเสียวที่ยากเกินจะรับไหว 

“ส…ใส่เข้ามาอีกน้องเฟย ข้ารู้สึกดีอย่างที่ไม่ อ๊าซ์ ไม่เคยเป็นมาก่อน ใส่เข้ามาอีก ลึกๆ เลย อ๊าซซซซซ์” 

เพี๊ยะ!! 

“ได้เลยขอรับ” ผมยิ้มกริ่มตบบั้นท้ายแน่นๆ ของอีกฝ่ายเป็นการเร้าอารมณ์ ก่อนจะเร่งลูกสูบซอยบั้นท้ายของจอมยุทธ์หน้าตี๋อย่างไม่หยุดยั้ง 

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

อ๊ะซ์! อ๊าซ์! อ๊าซ์! อ๊ะซ์ๆๆๆๆๆๆๆ 

จากตอนแรกที่ผมต้องซอยเข้าออกอย่างเดียวแต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว       พี่เหลียงมาดแมนของเราโยกบั้นท้ายสวนกลับมาด้วย ทั้งยังมีการขมิบท้ายทายผมอีก ผมมองดุ้นเอ็นอวบอ้วนสีขาวอมชมที่ฟลุบเข้าฟลุบออกในรูจีบที่ขยายกว้างแล้วรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก จังหวะนี้เองที่ผมสัมผัสได้แล้วว่าทั้งผมและชายหนุ่มร่างยักษ์อย่างพี่เหลียงกำลังจะถึงจุดสุดยอด 

ป้าบ! 

อ๊าซ์! พรวด!!!! 

ราวกับนัดกันมาทั้งผมทั้งพี่เหลียงต่างพ่นเอาน้ำสีขาวขุ่นออกมาพร้อมกัน ผนังถ้ำลับตอนนี้ตอดขมิบถี่ไม่หยุดเพราะเจ้าของร่างกำลังกระตุกพ่นน้ำรักออกมาเป็นชุดๆจนร่างยังกระตุกสั่นราวกับโดนผีเข้า 

ใบหน้าเยิ้มไปด้วยความสุขถึงกับน้ำลายไหลออกมาตอนที่กระสุนน้ำกามถูกพ่นเข้าไปในถ้ำลับจนระลอกสุดท้าย นี่ถ้าพี่เหลียงเป็นผู้หญิงป่านนี้ผมคิดว่าคงได้ลูกแฝดห้าแฝดหกแน่ๆ เพราะน้ำกามที่ถูกกักเก็บไว้ทั้งสิบแปดปีถูกผ่นเข้าไปในก้นแน่นๆ นั่นทั้งหมด 

เงื่อนไขสำเร็จ – ทักษะ กระบี่พิชิตกาเมศทำงาน 

ท่านได้เรียนรู้ (ทำสำเนา) ทักษะติดตัว (Passive) ระดับ S 

  

‘ปราณแห่งอรุณรุ่ง’ 

พลังโจมตี : 0 

ความต้องการ : ภาชนะพิเศษ 

คำอธิบายทักษะ : 

1.ผู้ใช้ทักษะจะสามารถฝึกฝนร่างกายโดยใช้ปราณแห่งอรุณรุ่งเป็นพื้นฐานในการฝึกฝนพลังลมปราณได้ 

2.ร่างกายของผู้ฝึกเปรียบได้กับส่วนหนึ่งของแสงแห่งอรุณรุ่งดังนั้นผู้ฝึกจึงสามารถใช้ทักษะเยียวยาได้อย่างไร้เงื่อนไข 

3.ร่างกายของผู้ฝึกจะอบอุ่นเสมอ 

ข้อจำกัด : – 

คูลดาวน์ : – 

. 

. 

. 

ผมมองร่างกายที่เปลือยเปล่าของตัวเอง ร่างกายที่ผอมบางมีมัดกล้ามเพียงเล็กน้อย ใบหน้าที่ดูยังไงก็เหมือนกับตัวผมเองในโลกก่อนแต่ที่ต่างกันคือเส้นผมที่ดำขลับและยาวยิ่งกว่า น่าแปลกที่สิ่งที่เหมือนกันอีกอย่างคือไอเจ้าน้องชายตัวมหึมา ตอนที่อยู่ในโลกโน้นผมเองก็มีเจ้านี่เช่นกัน แต่เพราะขนาดที่ใหญ่ยักษ์ของมันนี่แหละเลยทำให้ผมแทบไม่เคยมีอะไรกับใครเลย ผมยังจำคำพูดเหล่านั้นได้ฝังใจ 

“พี่!!! หนูว่าไม่ไหวหรอก”  

“กรี๊ด!!!!! เอาออกไปชั้นเจ็บ”  

“ไม่นะ อ๊ายยยยย!!”  

เอาจริงๆ มันค่อนข้างเจ็บปวดนะที่ต้องถูกปฏิเสธตลอดเวลา บางคนยังไม่ได้ลองเสียด้วยซ้ำ พอเห็นของผมปุ๊บกลับกรีดร้องแล้ววิ่งออกจากห้องไปเลย ทิ้งผมกับน้องชายที่โด่เด่เอาไว้เพียงลำพัง แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว มันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ผมมองไปที่ร่างกายเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเหลียงเลี่ย ร่างนั้นนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงไม้ลวดลายแบบจีนถูกสลักไปทั่วพื้นผิว 

ทุกส่วนของเหลียงเลี่ยล้วนดูเหมือนชายชาตรีผู้ห้าวหาญ เว้นแต่เพียงประตูหลังที่เปิดอ้ากว้างกับน้ำสีขาวที่ไหลเจิ่งนองเต็มรูจีบย่น ต้องขอบคุณทักษะต่างๆ ที่ทำให้เหลียงเลี่ยรับเอาท่อนลำของผมเข้าไปได้ทั้งหมด ถือเป็นการเปิดซิงครั้งแรกของทั้งผม ปรเมศ และเฟยเทียนเลย 

“ท่านเป็นใครกันแน่ ท่านพี่เหลียง?” ผมขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเพราะทักษะที่ผมได้มาจากการชำเราบั้นท้ายของเค้านั้นดันเป็นทักษะระดับ S 

ตามความทรงจำของเฟยเทียน เป็นไปไม่ได้เลยที่ลูกพ่อค้าธรรมดาๆ จะมีทักษะหายากขนาดนี้ อย่างต่ำๆ ก็ต้องเป็นระดับขุนนางในวังเสียด้วยซ้ำ 

ผมได้แต่เก็บความสงสัยเอาไว้แล้วคิดหาแผนทางแก้แค้นไอ้เทพธิดาพวกนั้นให้ได้ อย่างน้อยๆ มันต้องมีสิจอมยุทธ์ที่เก่งกาจถึงขั้นบิดเบือนเวลาและข้ามมิติได้ ผมก็กำหนดเป้าหมายเหล่านั้นไว้ในใจ หลังจากนี้เป้าหมายนี้จะเป็นภารกิจหลักที่ผมต้องทำในโลกใบนี้ 

‘ผมต้องหาเจ้าพวกจอมยุทธ์เก่งๆ พวกนั้นให้เจอ แล้วจับพวกมันมา  เxดให้หมด!!!’  

. 

. 

. 

“เป็นอย่างไรบ้างท่านพี่เหลียงยังเจ็บอยู่หรือไม่?” ผมถามขึ้นหลังจากที่เห็นอีกฝ่ายลุกขึ้นยืนแล้วมองหน้าผมแบบอายๆ 

“ข…ข้าเอ่อ เรื่องเมื่อครึ่งชั่วยามก่อน จ…เจ้าอย่าแพร่งพรายออกไปได้หรือไม่?” หน้าตาที่จืดอยู่แล้วยิ่งจืดสนิทเข้าไปอีกตอนที่พูดแล้วอายแบบนี้ แต่ดูๆไปแล้วก็น่ารักไม่หยอกที่ผู้ชายตัวโตๆทำหน้าตาเขินอายราวกับสาวน้อยโดนเปิดบริสุทธิ์เช่นนี้ 

“ข้าขอสาบานว่าเรื่องราวเหล่านี้จะเป็นความลับระหว่างท่านกับข้าเท่านั้นขอรับ” 

“ได้เช่นนั้นก็ดี เจ้ากลับไปได้แล้วข้าต้องการพักผ่อน” 

“ขอรับ แต่ก่อนข้าจะไป ขอข้าตอบแทนอะไรท่านได้หรือไม่?” 

“เจ้าไม่จำเป็นต้องตอบแทนข้าหรอก?” 

“มิได้ ท่านพี่เหลียง ท่านดูแลข้ายามป่วย ดูแลข้ายามเจ็บ ทั้งยังสอนความเป็นชายให้กับข้าอีก ได้โปรดให้ข้าตอบแทนท่านเถิด” เมื่อพูดถึงความเป็นชายเหลียงเลียหน้าแดงระเรื่อ ผมคิดว่าเค้าน่าจะนึกถึงตอนที่ตัวเองร้องครางเรียกหาดุ้นของผมนั่นแหละ 

“ถ้าเช่นนั้นได้โปรดกัดฟันแน่นๆ นะขอรับ” 

“เจ้าหมายความว่าเช่—–อ๊ากกซ์” 

สวบ!!!! 

ผมไม่รอให้อีกฝ่ายพูดจบ แทงนิ้วสองนิ้วที่เต็มไปด้วยปราณอรุณรุ่งเข้าไปในช่องทางข้างหลังที่ลื่นปรี๊ดเพราะน้ำของผมเองที่คาอยู่ 

ทักษะ- ปราณอรุณรุ่ง เริ่มทำการเยียวยา 

คอมเมนต์

Chapter List