ข้ามภพมาเป็นเมียมาเฟีย ตอนที่ 4

Reader Settings

Size :
A-16A+

บทที่ 4 ถุงเงินโดนล่อลวง

 

ถุงเงินแนบแผ่นหลังไปกับบานประตูสวยงาม ดวงตากลมโตเงยขึ้นมองคิมหันต์ด้วยแววสั่นเครือ ว่าจะต่อว่าเสร็จก็จะหนีออกนอกห้องแต่ประตูดันล็อคเสียอย่างนั้น คิมหันต์เท้าแขนผ่านไหล่บางไป ดวงตาคมมองใบหน้าเล็กรูปไข่ที่มีแก้มกลมๆป่องออกมาอย่างเห็นได้ชัด มือหนายกขึ้นบีบเบาๆแล้วดึงออกจนยืด 

 

“อื้อ!” ถุงเงินจับวงแขนล่ำเอาไว้เมื่อโดนดึงแก้มจนต้องหลับตาปี๋เพราะความเจ็บ 

 

“เราเจ็บนะ” บ่นเสียงอู้อี้เมื่อถูกดึงแก้มเสร็จมาเฟียหนุ่มก็บีบแก้มอีกคราจนปากจู๋ คนพี่หัวเราะในลำคอแล้วก้มลงช้าๆ ลมหายใจของถุงเงินขาดห้วงเมื่อใบหน้าของคิมหันต์อยู่ตรงหน้าตน 

 

“อย่าปากดีบ่อย..เดี๋ยวจะโดนจูบ” ถุงเงินเม้มริมฝีปาก ใบหูขาวแดงจัดราวมะเขือเทศสุกงอม 

 

 

 

หลังจากนั้นมาถุงเงินก็ไม่เข้าใกล้คิมหันต์อีกเลยเพราะยามอยู่ใกล้ชิดอีกคนหัวใจมันเต้นแรงแทบทะลุออกมา เด็กน้อยหลบหลังโซฟาเมื่อคิมหันต์ลงมาจากห้องนอนเพื่อออกไปทำงาน ดวงตากลมโตมองพื้นนิ่งเหมือนกลัวว่าจะถูกเจอ 

 

“ทำอะไร” 

 

“อ๊ะ!” ถุงเงินตกใจจนตัวกระตุกแทบวูบ คิมหันต์ดึงคนตัวน้อยขึ้นมาโดยใช้มือจับทางคอเสื้อด้านหลัง 

 

“จะหลบหน้าฉันเหรอ” คิมหันต์เลิกคิ้วขึ้นเมื่อจับปลายคางเล็กนี้ให้เงยหน้ามองตนเอง ซึ่งรอยยิ้มบนมุมปากของชายหนุ่มค่อยๆยกขึ้นมาเมื่อเห็นว่าถุงเงินกำลังหน้าแดงแจ๋ไปทั่วทั้งหมด คนตัวน้อยหลับตาลงเมื่อคิมหันต์ก้มลงจูบปากนิ่มวงแขนล่ำตวัดโอบเอวบางเข้าแนบกับตัว มาเฟียหนุ่มใช้ความชำนาญของตนเพื่อให้ถุงเงินเปิดปากออก เด็กน้อยตัวสั่นระริกเมื่อปลายลิ้นหนาสอดเข้ามาด้านในได้สำเร็จ มือเล็กยกขึ้นทาบไปกับแผ่นอกหนารู้สึกเหมือนว่ามีผีเสื้อมาบินอยู่ในช่องท้องหลายร้อยตัว

 

ตุ๊บ! เสียงก้นนุ่มกระแทกลงบนพื้นปูนเมื่อคิมหันต์ปล่อยแขนที่โอบเอวออก ถุงเงินมีสีหน้าเจ็บจนแสดงออกมาชัดเจน คนตัวโตหัวเราะในลำคอเบาๆก่อนจะเดินออกจากคฤหาสน์หลังนี้ไปอย่างอารมณ์ดีในยามเช้า ถุงเงินเม้มปากแน่นยามถูกคิมหันต์จูบทีไรหากอีกฝ่ายไม่กอดเอาไว้ก็จะแขนขาอ่อนแรงและล้มลงเหมือนครานี้ คนตัวจ้อยหน้าแดงลามไปยั้นคอก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นมาชูกำปั้นไล่ตามหลังมาเฟียหนุ่มอย่างโกรธเคือง ถุงเงินยืนอยู่อย่างนั้นอยู่นานก่อนจะเดินกลับขึ้นมาด้านบนเพื่ออาบน้ำ ถุงเงินมักจะทำแบบนี้เสมอเพื่อรอให้อีกฝ่ายไปทำงานเสียก่อน บอดี้การ์ดหลายคนต่างมองตามหลังเด็กน้อยไปด้วยรอยยิ้มเมื่อถูกทักกันทุกคนแถมถุงเงินยังจำชื่อของพวกเขาทุกคนได้แม่นยำ หากไม่ติดคิดว่าตัวเองเป็นคนโบราณก็คือคนสมองดีคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ แถมถุงเงินยังเป็นเด็กขายที่อยู่ข้างกายนายตนเองนานที่สุดอีกด้วย มีที่ไหนยอมให้คนอื่นเข้าห้องนอนได้ตามใจ พึ่งจะเห็นถุงเงินนี่แหละเป็นรายแรก 

 

มือบางถอดเสื้อผ้าของตนเองออกช้าๆ ดวงตากลมโตมองคันฉ่องด้วยสีหน้าที่แดงก่ำไม่หาย เพราะริมฝีปากของตัวเองตอนนี้บวมตุ่ย 

 

“จะจูบทำไมต้องทำเหมือนจักกินปากเราด้วย” ถุงเงินพึมพำเสียงเบาแล้วเดินเข้าไปใต้สิ่งที่เรียกว่าฝักบัวอาบน้ำ 

 

 

 

คิมหันต์นั่งมองคู่เจรจาธุรกิจตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉยเมื่ออีกฝ่ายกำลังเสนอการทำธุรกิจสีดำร่วมกัน คิมหันต์แสยะยิ้มเมื่อมันพูดมาถึงผลประโยชน์ มาเฟียหนุ่มยกขาขึ้นไขว่ห้างแล้วพิงแผ่นหลังไปกับเก้าอี้ราคาแพง 

 

“แล้วของล็อตแรกที่ตกลงกันมันหายไปไหน” เรียวคิ้วหนายกขึ้นเป็นเชิงถามจนอีกฝ่ายแสดงท่าทีอึกอักออกมา ดวงตาของมันหลุกหลิกชั่วครู่

 

“ของถูกชิงก่อนไปถึงท่าเรือ..ฉันเองก็พึ่งทราบข่าวเมื่อเช้านี้” คิมหันต์ใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มฟังข้อแก้ตัวของคนตรงหน้า ร่างแกร่งเหลือบสายตามองบอดี้การ์ดของตนเอง 

 

“พวกมึงคงรู้มาน้อยว่าสายกูเยอะยิ่งกว่าที่พวกมึงคิด..อีกอย่างถ้าทำธุรกิจกับกูแล้วคิดเล่นไม่ซื่อมึงก็เลือกขุมนรกของตัวเองรอได้เลย” ปืนสีดำสนิทของเหล่าบอดี้การ์ดชักขึ้นมาก่อนการรัวกระสุนปะทะกันจะเกิดขึ้น ซึ่งคิมหันต์เพียงนั่งมองด้วยสายตาเรียบนิ่งราวไม่ทุกข์ไม่ร้อนใดๆทั้งสิ้น คนของฝั่งนั้นล้มลงกองไปกับพื้นเลือดท่วมกายสภาพศพน่ากลัว ร่างแกร่งลุกขึ้นจัดสูทของตนเองแล้วเหลือบสายตามองนาฬิกาเรือนหรู 

 

“แล้วอย่างนี้หัวหน้าของพวกมัน…” ศักดิ์ชายพูดอย่างร้อนรน ดวงตาคมของคิมหันต์เหลือบมอง 

 

“มึงคิดว่าพวกมันกล้ามายุ่งกับคนอย่างกูเหรอ” ปลายกระบอกปืนของคิมหันต์จ่อเข้าที่ขมับของศักดิ์ชายจนบอดี้การ์ดหนุ่มต้องหลับตาลงช้าๆเพราะหากคุณคิมหันต์ลั่นไกปืนคงไม่คิดที่จะลังเล 

 

“อึก…” 

 

“อย่าเทียบกูกับไอ้พวกกระจอกนั่น..พวกมันต่างจากกูหลายขุม” คิมหันต์เก็บปืนเหน็บไว้ที่เอวของตนเองดังเดิม ก่อนร่างสูงแกร่งและทรงอำนาจจะเดินผ่านออกไป ศักดิ์ชายถึงกับผ่อนลมหายใจออกมาช้าๆ เกือบตายแล้วไหมล่ะกู เขาคงคิดน้อยไปเองที่พูดแบบนั้นออกไป คุณคิมหันต์ไม่ต่างไปจากมังกรร้ายที่ไม่มีใครกล้าเข้ามาในถ้ำที่ลุกโชนไปด้วยเพลิง

 

มาเฟียหนุ่มก้าวขึ้นมานั่งบนรถก่อนจะสั่งให้คนขับรถคนใหม่ออกตัวไป ซึ่งคนเก่าเขาสั่งให้คอยดูแลถุงเงินเอาไว้อยู่ที่คฤหาสน์ ผ่านไปราวครึ่งชัวโมงรถคันหรูก็เลี้ยวเข้าตามถนนของคฤหาสน์ซึ่งมีป่ารายล้อม ถัดมาก็เป็นสวนที่เขาออกแบบเอง 

 

“เชิญครับคุณคิม” บอดี้การ์ดหนุ่มเดินเข้ามาเปิดประตูให้ผู้เป็นนาย 

 

“ถุงเงินอยู่ไหน” เป็นคำพูดแรกที่ลงมาจากรถ ดวงตาคมมองเข้าไปด้านใน 

 

“อยู่ในบ้านครับแต่พอรถคุณคิมเข้ามาก็ลุกวิ่งหนีไปสักที่ครับ” คิมหันต์พยักหน้าพร้อมด้วยรอยยิ้มมุมปากเมื่อเด็กขี้เขินอย่างถุงเงินทำแบบนี้แทบทุกวันเพื่อหลบหน้าเขาตั้งแต่วันนั้น ร่างสูงตระหง่านเดินเข้ามาด้านในพร้อมการ์ดที่ก้มหัวทำความเคารพให้นายตนเอง ดวงตาคมกวาดสายตามองโดยทั่ว ขายาวขึ้นมาด้านบนชั้นที่สอง ริมฝีปากหนากระตุกยกยิ้มขึ้นเมื่อเห็นผ้าม่านตูมขึ้นมาเป็นรูปทรงของคน คิมหันต์แกล้งเน้นเสียงฝีเท้าตนเองซึ่งเขายังเห็นอีกว่าใต้ผ้าม่านนั้นกระตุกอยู่ครั้งหนึ่ง คิมหันต์เดินผ่านเหมือนมองไม่เห็น 

 

“หู่ว..” ถุงเงินลูบอกตนเองเมื่อเสียงฝีเท้านั้นเงียบลง เขายังไม่พร้อมที่จะเจอหน้าคิมหันต์ในตอนนี้เนื่องจากอีกฝ่ายทำให้ถุงเงินมีอาการแปลกๆ มือบางเคลื่อนนำผ้าม่านให้เปิดออกก่อนจะเบิกตากว้างอย่างตกใจ 

 

“!!!!” หมับ! 

 

“หึหึ” 

 

“อ๊ะ..” เอวบางถูกรวบเข้าไปก่อนจะถูกอุ้มพาดไหล่เข้ามาในห้องนอนอย่างรวดเร็ว กว่าสติจะฟื้นกลับคืนร่างของถุงเงินก็นอนลงบนเตียงเสียแล้ว มือบางยกขึ้นดันบ่ากว้างทุกครั้งที่คิมหันต์จะก้มลงมามอบจูบให้ 

 

“แอบทุกวันไม่เบื่อบ้างหรือไง” คิมหันต์จับแก้มก้อนกลมเพราะเด็กน้อยหลบหน้าเหมือนจะหนีจูบจากเขา 

 

“มะ..ไม่” ถุงเงินเบ้หน้าเมื่อคิมหันต์ดึงแก้มของตนอีกแล้ว มือก็มิใช่ว่าจะเบาๆทั้งสากทั้งหนักอึ้ง 

 

“กลัวโดนฉันจูบหรือไง” คิมหันต์ลูบนิ้วไปตามริมฝีปาก 

 

“มิใช่นะ..อึก..เธอชอบแกล้ง” ถุงเงินเม้มปากแน่นจะเบี่ยงตัวหลบอย่างไรก็ไม่เป็นผล มือหนาสอดเข้าไปลูบใต้เสื้อตัวบางช้าๆริมฝีปากหนาก้มลงประกบกับถุงเงิน เด็กน้อยตัวสั่นระริกเมื่อนิ้วยาวสาละวนอยู่ที่ส่วนหน้าอก ปากน้อยค่อยๆอ้าออกเมื่อถูกคิมหันต์ต้อนจนมุม เรียวลิ้นหนาสอดเข้ามาด้านในเพื่อช่วงชิมความหวาน ลิ้นของทั้งสองเกี้ยวกันช้าๆซึ่งถุงเงินถูกจูบกี่ทีก็เผลอเคลิ้มตามไปตลอดแถมยังจูบตอบอีกฝ่ายด้วยความเผลอไผลทุกที ถึงจะทำแบบงูๆปลาๆ แต่ดันทำให้คิมหันต์ชอบใจกับความไร้เดียงสานี้ 

 

“อึก..” น้ำลายสีใสยืดออกมาเมื่อคิมหันต์ผละออก ถุงเงินยกมือขึ้นปิดใบหน้าของตนเองเพราะอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี คิมหันต์เคลื่อนใบหน้าลงมาขบกดลำคอระหงเบาๆแล้วจูบที่ตรงนั้นจุดเดิมส่งท้าย 

 

“พรุ่งนี้จะพาไปห้างซื้อเสื้อผ้าใหม่..พวกนี้มันเก่าแล้ว” ถุงเงินเม้มปากแล้วพยักหน้าหงึกๆเคยได้ยินพวกบ่าวพูดคุยกันอยู่ ห้างเป็นแหล่งรวมสินค้าต่างๆเอาไว้มากมาย คงเหมือนกับตลาดอยุธยา

 

“….” 

 

“นั่งรอที่เตียงก่อน..ฉันอาบน้ำครู่เดียวแล้วค่อยลงไปทานข้าวด้านล่างพร้อมกัน” ถุงเงินลุกขึ้นทั้งเสื้อผ้าที่ไม่เรียบร้อยนัก แต่นั่นก็ทำให้มาเฟียหนุ่มต้องหันสายตาหนีเพราะเสื้อที่หลุดลุ่ยให้เห็นช่วงไหล่ขาว ในตอนนี้เขาติดงานใหญ่อยู่หลายอย่างถุงเงินจึงรอดตัวมาเป็นเดือน

 

“ค่อยจับกินทีเดียว” มาเฟียหนุ่มพึมพำภายในห้องน้ำ 

 

 

 

เช้าวันต่อมาถุงเงินถูกหญิงสาวแม่บ้านคนเดิมพาเข้ามาอาบน้ำ ซึ่งเขาต้องขัดเนื้อขัดตัว ร่างน้อยจึงนั่งอยู่ในอ่างพร้อมฟองสีขาวหอมฟุ้งไปจนทั่ว แขนเล็กถูกจับขึ้นมาถูไถเบาๆ กว่าจะเสร็จแต่ละอย่างได้ก็นานมากโข ถุงเงินถูกเธอจับแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าแปลกใหม่ขึ้นไปอีกตามเคย ดวงตากลมโตมองตนเองในคันฉ่องบานใหญ่ สิ่งที่เรียกว่ากางเกงยาวถึงเพียงหัวเข่า และเสื้อนุ่มแขนยาวตัวใหญ่ซึ่งมันทำให้ถุงเงินน่ารักเสียจนหญิงสาวอดยิ้มออกมาไม่ได้ 

 

“ใส่แมสก์ด้วยค่ะ..”เธอบอกหลังจากสวมใส่หมวกปีกให้ถุงเงินเสร็จเรียบร้อยแล้ว จะออกไปไหนกับคุณคิมหันต์ทั้งที่ยังไม่เปิดตัวก็ป้องกันเอาไว้ก่อน ใบหน้ากลมเล็กๆจึงถูกสิ่งพวกนี้ปกปิดเอาไว้ ถุงเงินเดินลงมาด้านล่าง บอดี้การ์ดหลายคนต่างเหลียวหลังกับความน่ารักนี้ซึ่งทุกคนซ่อนรอยยิ้มเอาไว้ไม่ได้เลย น่ารักเป็นบ้า ถุงเงินเดินคลำทางเหมือนคนตาบอดเพราะถูกหมวกและสิ่งที่เรียกว่าแมสก์บดบังเอาไว้ คิมหันต์ที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์รออยู่ก็ได้แต่ส่ายหน้าแล้วลุกขึ้นไปเปิดหมวกใบนั้นออกนิดหน่อยให้เจ้าเด็กโง่นี่มองทางเห็น 

 

มือใหญ่ลดลงกุมมือน้อยแล้วพาเดินออกมาด้านนอก ซึ่งการ์ดที่รออยู่ถึงกับอมยิ้ม คุณคิมหันต์เหมือนจูงเด็กน้อยมามากกว่าเสียอีก และถุงเงินก็คือคนแรกที่นายเขาจูงมือมาแบบนี้ สงสัยจะเอ็นดูถุงเงินมากจริงๆ 

 

 

 

รถคันหรูเคลื่อนเข้าจอดที่ห้างใหญ่ คิมหันต์ก้าวขาลงจากรถพร้อมถุงเงินที่รีบเดินเข้ามาจับชายเสื้อของเขา คิมหันต์สั่งให้คนตามตนเองมาแค่สองคนก็เพียงพอแล้ว ส่วนมาเฟียหนุ่มก็เดินเข้าไปด้านในพร้อมเจ้าตัวจ้อยที่เกาะชายเสื้อเอาไว้ 

 

ดวงตากลมมองบางอย่างที่คล้ายกับบันไดแต่มันสามารถเลื่อนขึ้นได้ เด็กน้อยขาสั่นริกๆซึ่งคิมหันต์มองดูว่าถุงเงินจะทำอย่างไร แต่ไม่นานก็สามารถขึ้นไปยืนได้ทั้งดวงตาที่เป็นประกาย มาเฟียหนุ่มจึงก้าวขึ้นตาม 

 

“อยากขึ้นอีก” ถุงเงินหันไปมองบันไดเลื่อนด้วยสีหน้าตื่นเต้น 

 

“พอเสียเวลา” คิมหันต์กล่าวแล้วดึงถุงเงินให้เดินตามมา ใบหน้าเล็กแอบบุ้ยเล็กน้อยเพราะอยากลองขึ้นเจ้าสิ่งนั้นอีกรอบ มันสามารถพาเขาขึ้นมาด้านบนได้เพียงแค่ยืนเฉยๆเท่านั้น คิมหันต์พาถุงเงินมาที่ร้านเสื้อผ้า ซึ่งพนักงานหลายคนก็แอบเกร็งแต่ก็รีบเข้ามาทำการแนะนำ คุณคิมหันต์เป็นเจ้าของห้างสรรพสินค้านี้จะไม่ให้พวกเธอเกร็งได้อย่างไร 

 

“อยากได้อะไรก็หยิบ” ถุงเงินมองรอบร้านทั้งที่มือยังเกาะชายเสื้อของคิมหันต์เอาไว้อยู่ คนตัวสูงเมื่อเห็นดังนั้นก็ผ่อนลมหายใจแล้วพาเจ้าตัวจ้อยนี่ไปเลือกเสื้อผ้า ซึ่งเขาก็เหมาออกมาทั้งชั้นจนถุงเงินเบิกตาขึ้นอย่างตกใจ 

 

“นี่เธอมันเยอะเกินไปเราใส่ไม่หมดดอกนะ” ถุงเงินห้ามคิมหันต์เอาไว้เมื่ออีกฝ่ายหยิบออกมาทั้งหมด

 

“ปล่อย..ฉันซื้อให้ก็อย่ามาปฏิเสธ” ถุงเงินบุ้ยหน้าแล้วปล่อยแขนล่ำให้หยิบเสื้อผ้าพวกนั้นส่งให้พนักงาน 

 

“กระเซอก้นรั่ว” ปากเล็กพึมพำแต่มีหรือคิมหันต์จะไม่ได้ยิน ชายหนุ่มหันมองเด็กน้อยคนนี้แล้วดึงเอวบางเข้าหาตัว 

 

“เสื้อผ้าพวกนี้ไม่สามารถทำให้ฉันขนหน้าแข้งล่วงได้หรอกนะ” คิมหันต์ผลักหน้าผากน้อยออก

 

“….” 

 

“กบในกะลาครอบจะไปรู้อะไร” ถุงเงินถอนลมหายใจแล้วกอดอก อยากซื้อก็ซื้อไป 

 

“ข่มเขาโคขืนให้กินหญ้า” แต่ถุงเงินก็อดไม่ได้สวนอีกฝ่ายไปหนึ่งคำ คิมหันต์หัวเราะในลำคอ แล้วบังเจ้าตัวจ้อยคนนี้ไว้โดยให้แผ่นหลังถุงเงินแนบไปกับชั้นเสื้อผ้า 

 

“บอกแล้วใช่ไหมว่าถ้าปากดีจะโดนอะไร” 

 

 

 

พนักงานสาวยิ้มรับคุณคิมหันต์พร้อมส่งถุงเสื้อผ้าราคาเกือบแสนให้ แต่ที่ทำให้เธอแปลกใจคือเด็กผู้ชายตัวเล็กๆกำลังใส่แมสก์ให้ตนเองทั้งที่ใบหน้าแดงซ่าน แถมริมฝีปากนั้นยังแดงเจ่อราวกับโดนตัวอะไรต่อยมาอย่างนั้น  

 

ดวงตาคมเหลือบมองชุดที่ตั้งโชว์หน้าร้าน ก่อนจะนึกขึ้นได้แล้วสั่งให้พนักงานเอาชุดนั้นมาด้วยซึ่งถุงเงินกำลังยืนก้มหน้าเลยไม่รู้ว่าคิมหันต์กำลังคิดจะทำอะไร 

 

 

 

ถุงเงินกลับมาถึงคฤหาสน์ก็รีบลงจากรถแล้วเดินเร็วขึ้นห้อง เขาทำแบบนั้นในที่สารธารณะได้อย่างไรนะ มือบางยกขึ้นปกปิดใบหน้าที่แดงซ่าน ถุงเงินปลดล็อคประตูเข้าไปด้านในแล้วโดดลงบนเตียงกว้าง ซึ่งไม่นานคิมหันต์ก็เดินตามขึ้นมา ซึ่งมีถุงเสื้อผ้าอยู่หนึ่งอย่างที่อยู่ในมือชายหนุ่ม 

 

“ถุงเงินลุกมานี่ซิ” ใบหน้าที่บี้ไปกับหมอนหันมามองมาเฟียหนุ่ม 

 

“….” 

 

“ลุกขึ้นมาลองชุดนี้” 

 

“ไม่เอา” พูดทั้งๆที่กำลังจะมุดลงไปในผ้าห่มผืนหนา คิมหันต์หัวเราะหึๆในลำคอก่อนจะเดินเข้าไปหาคนที่นอนเหมือนดักแด้อยู่ใต้ผ้าห่ม 

 

“แค่โดนจูบถึงกับอายขนาดนี้เลยหรือไง..รู้ไหมว่าตัวเองอ่อนหัดแค่ไหน” คนด้านในเม้มริมฝีปาก 

 

“เราไม่ได้อ่อน” คิมหันต์เท้าแขนทั้งสองข้างลงบนเตียง 

 

“ไม่อ่อนตรงไหน..แค่จูบยังไม่เป็นเลย..เพราะอย่างนี้หรือเปล่าผู้หญิงเลยไม่ชอบต้องมาเป็นเมียฉันแทน” ถุงเงินเปิดผ้าออกมาด้วยสีหน้าขุ่นๆ

 

“เราไม่ใช่เมียเธอ..อีกอย่างรู้ได้อย่างไรว่าไม่มีแม่หญิงชอบตอนเราอยู่อยุธยา…..” คิมหันต์ยิ้มมองเด็กน้อยที่กำลังเล่าเรื่องของตนเองออกมาด้วยน้ำเสียงแจ้วๆเพราะโดนสบประมาท ยั่วให้ขึ้นง่ายทีเดียว 

 

“ไม่จริงหรอกคนอย่างเธอน่ะหรือจะเคยจูบผู้หญิง” ถุงเงินเม้มริมฝีปาก โดนดูถูกจนแทบทนไม่ไหว เด็กน้อยพยายามดิ้นออกจากผ้าห่มจนออกมาได้ ซึ่งตอนนี้ถุงเงินอยู่ใต้ร่างของคิมหันต์

 

“พวกนางบอกว่าชอบกันทั้งนั้น” โกหกออกมาตาใส 

 

“จูบแบบไหนพวกนางถึงชอบไหนลองทำให้ฉันดูซิ” ถุงเงินเม้มปากก่อนจะทำปากจู๋แล้วอธิบายออกมาทั้งน้ำเสียงที่กุกกักเพราะพยายามนึกคำพูด 

 

“แล้วฉันจะรู้ไหมถ้าทำแบบนั้น..ลองทดลองทำกับฉันให้รู้ทีสิ” ถุงเงินผ่อนลมหายใจเหมือนกลัวถูกจับได้ว่าพูดโกหก มือเล็กจับไหล่กว้างขวางของคิมหันต์ 

 

“เธออย่ามาเคลิ้มก็แล้วกัน” ถุงเงินพูดจบก็กดริมฝีปากตนเองเอาไว้แบบนั้น เป็นเพียงปากแตะปากแล้วบดเบียดไปมา ต่อให้เด็กห้าขวบก็รู้ว่าทำไม่เป็น ถุงเงินผละออกด้วยสีหน้าแดงก่ำ 

 

“เกือบเคลิ้มแล้วสิ..เธอคงเป็นพวกเจ้าชู้สินะเก่งขนาดนี้” ถุงเงินอมยิ้ม

 

“เห็นไหมล่ะ..คนอย่างเราไม่อ่อนหัดเหมือนพิกุลคนอื่นดอกนะ” 

 

“แต่ฉันยังไม่ทันเคลิ้มเลยนะ..ไหนลองอีกทีสิเดี๋ยวจะบอกว่าเก่งหรือไม่เก่ง” ถุงเงินพยักหน้าเผลอขยับขึ้นไปนั่งบนตักอีกฝ่ายอย่างไม่รู้ตัวเพราะจะได้ทำถนัดขึ้น ริมฝีปากบางจุ๊บลงบนปากคิมหันต์ค้างอยู่อย่างนั้น ก่อนที่จะรู้สึกว่าหลังคอตนเองมีมือมาบีบเอาไว้ไม่ให้ผละออก คิมหันต์ดันถุงเงินให้นอนลงบนเตียงพร้อมบดเบียดริมฝีปากตนเองเข้าไปแทนนั่นจึงทำให้ถุงเงินตกใจเปิดปากออกนั่นทำให้เรียวลิ้นหนาสอดประสานเข้ามา คิมหันต์ตวัดดูดดึงลิ้นเล็กจนเกิดเสียงหยาบโลนดังขึ้นไปทั่วทั้งห้อง ซึ่งช่วงนี้งานใหญ่เขาหมดลงแล้วและไม่ต้องเดาว่าเด็กคนนี้จะโดนอะไร คิมหันต์ผละออกช้าๆด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ที่ปกปิดไม่มิด 

 

“เก่งจริงๆด้วย” ถุงเงินเบิกตากว้างหน้าแดงซ่านเหมือนจะระเบิดออกมา เขาโดนไอ้คนห่ามล่อลวงจนได้!! 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คอมเมนต์

Chapter List