จองจำรัก หัวใจมาเฟีย ตอนที่ 2

Reader Settings

Size :
A-16A+

จองจำครั้งที่ 2

จองจำครั้งที่ 2 

 

ดวงตาสวยมืดมิดมองไม่เห็นหนทาง มือทั้งสองข้างถูกมัดไร้ซึ่งอิสระ ร่างบางตัวสั่นเทาหัวใจเต้นแรงด้วยความกลัว ธาราไม่รู้ว่าตัวเองถูกพาไปที่ไหน ทุกอย่างมันมืดดำไปหมด แต่เมื่อผ้าปิดตาถูกเปิดออก ทำให้เขารู้ว่าถูกพามาในที่ที่ไม่รู้จัก ดวงตาหวานสีน้ำตาลฉายแววเศร้าหมองแต่ไร้ซึ่งน้ำตา

“บอสสั่งให้พาเขาไปอาบน้ำ แล้วพาไปที่ห้องบอส”

เอริค ลูกน้องมือขวาฝีมือดีของคาลวิน เขาถูกพ่อของคาลวินเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่เด็ก ถูกฝึกฝีมือมาตั้งแต่จำความได้ และถูกสั่งสอนให้จงรักภักดีต่อทายาทคนต่อไปของตระกูล เขารักและเอ็นดูคาลวินเสมือนน้องชาย คาลวินเองเคารพเอริคเหมือนพี่ชาย ถึงแม้จะไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน

“รับทราบค่ะ คุณเอริค”

หัวหน้าแม่บ้านที่ทำงานมานาน ป้าดา แม่บ้านที่ดูแลบ้านที่เหมือนคฤหาสน์ของบอสในประเทศไทย เธอทำงานกับบอสคนก่อนมาตั้งแต่สมัยเป็นสาว ตอนนี้อายุอานามใกล้เกษียณ ถึงแม้ไม่ได้เจอกันบ่อย แต่ทุกคนก็ให้ความเกรงใจต่อป้าดาคนนี้

“มึงสามคนตามขึ้นไป”

อีสตัน ลูกน้องมือซ้ายฝีมือดีอีกคนของคาลวิน เขาเองถูกรับเลี้ยงมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เอริคเป็นคนฝึกสอนเขามาทุกอย่าง อีสตันอายุแค่ยี่สิบสามปี แต่ประสบการณ์และฝีมือไม่ธรรมดา

ป้าดาพาธาราขึ้นไปบนชั้นสองตามคำสั่ง พร้อมด้วยผู้ช่วยอีกสองคน บอดีการ์ดชายตามไปดูแลอีกสามคน ถึงจะไม่มีบอดีการ์ดตามสังเกตการณ์ อย่างไรธาราก็ไม่สามารถหนีออกจากบ้านหลังนี้ได้

“ป้าชื่อป้าดานะคะ ส่วนเด็กคนนี้ องุ่นกับแตงโม”

บ้านหลังนี้มีเพียงป้าดาและหลานอีกสองคนเป็นคนดูแล นานทีจะจ้างคนงานมาตัดต้นไม้ ส่วนคนงานคนอื่นมาจะก็ตอนที่บอสมาที่นี่เท่านั้น

ผ้าปิดปากถูกแก้ออกพร้อมกับผ้าที่ผูกมัดข้อมือโดยมือของหญิงสูงอายุ ธาราตัวขาวถูกมัดจนข้อมือเป็นรอยแดง ป้าดานึกสงสารเด็กหน้าตาซื่อคนนี้ แต่ก็คงจะช่วยอะไรไม่ได้ คำสั่งของบอสคือเด็ดขาด ธาราไม่ปริปากสักคำ ดวงตาสวยเศร้าหมองจนน่าใจหาย เด็กหนุ่มถูกพาไปล้างตัวก่อนจะพาลงไปแช่ในอ่างน้ำขนาดใหญ่ น้ำอุ่นกลิ่นหอมช่วยให้ธารารู้สึกผ่อนคลาย แต่มันก็แค่ไม่กี่ส่วนเพราะในใจของธาราไม่ได้อยากอยู่ตรงนี้

ธาราถูกจับแต่งตัวใหม่ คนตัวขาวใบหน้าสวยหวานใส่อะไรก็ดูดี เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวถูกสวมลงบนตัว ก่อนจะถูกพาไปส่งที่ห้องนอนห้องใหญ่ของเจ้าของบ้าน

ผ้าผืนหนาถูกมัดบดบังดวงตาสวยอีกหน ธาราไม่ถามไม่ขัดขืนแม้แต่น้อย ปล่อยให้คนที่ไม่รู้จักทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ

ถ้ามันจะช่วยปลดหนี้ได้ ธารายอมทำ

คาลวินกลับเข้ามาที่บ้านช่วงหัวค่ำ หลังจากจัดการงานของวันนี้เสร็จ เขาส่งกระเป๋าและเสื้อสูทให้หัวหน้าแม่บ้าน ก่อนจะตรงขึ้นไปบนห้อง

“คุณหนูคะ” ป้าดารวบรวมความกล้าก่อนจะเรียกรั้งบอสของบ้านไว้

“ครับ?”

“ป้าขอโทษที่ก้าวก่าย แต่อย่าทำรุนแรงกับเด็กคนนั้นเลยนะคะ”

บอสของบ้านเปลี่ยนสีหน้า หัวคิ้วขมวดชนกัน

“ความสงสารใช้ไม่ได้กับผม”

ก้าวเท้าขึ้นบันไดตรงไปที่ห้องใหญ่ของตัวเอง ร่างบางถูกล่ามไว้ด้วยโซ่ตรวนเส้นยาวที่ขา มือสองข้างถูกใส่กุญแจมือไพล่หลัง ดวงตาถูกผ้าปิดไว้อย่างแน่นหนา คาลวินมองดูนกน้อยกำลังตัวสั่น ประสาทสัมผัสของคนเรา ถึงไม่เห็นแต่ก็ยังได้ยินเสียง

ทุกคนที่นอนกับเขาต้องถูกปิดตาเอาไว้ จะไม่มีใครได้เห็นหน้าเขาตอนมีเซ็กซ์กัน และทุกคนจะไม่มีความสัมพันธ์กับเขาอีกเป็นครั้งที่สอง

คาลวินยกยิ้มก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องอาบน้ำ เสียงเปิดฝักบัว เสียงน้ำกระทบพื้นยังแว่วเข้ามาในหูธารา ทุกอย่างมันดูน่ากลัว ผู้ชายคนนั้นน่ากลัว แต่เวลาที่ได้สบตากับนัยน์ตาสีดำสนิท เหมือนธาราโดนดูดเข้าไปในอีกห้วงความคิดหนึ่ง

คนตัวบางสะดุ้งเมื่ออยู่ ๆ ฝ่ามือเย็นชื้นสัมผัสที่ใบหน้า ธาราย่นคอหนีแต่ก็ไม่สามารถหลบได้พ้น คาลวินลากฝ่ามือลูบไล้ไปตามใบหน้าก่อนจะกระชากเสื้อตัวบางจนหลุดลุ่ย

“เฮือก!!!”

ผิวขาวเนียนน่าสัมผัส กลิ่นหอมที่ออกมาจากตัวเด็กคนนี้ช่างหอมหวาน ปลายจมูกโด่งสันกดไปตามแก้มเนียน ธาราพยายามจะหลบเลี่ยง แต่ยิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งจูบลงมาหนักขึ้น

“คะ…คุณ อย่าทำอะไรผมเลย”

ประโยคแรกที่ธาราปริปากพูดหลังจากเหยียบเข้ามาที่บ้านหลังนี้ ตอนแรกคิดว่าจะอดทนไหว แต่พอเอาเข้าจริง ๆ ธาราก็กลัว

กลัวจนเก็บอาการไม่ได้

“ฉันกำลังให้เธอใช้หนี้ หรือเธออยากจะถูกขาย”

เดิมทีความคิดเขาคือการขายอวัยวะเด็กคนนี้เพื่อชดใช้ แต่พอนึกถึงภาพแววตาหวานสีน้ำตาลในยามที่หวาดกลัว ทำให้เขาเผลอคิดไปว่าน่าจะมีวิธีอื่นที่ดีกว่า

ร่างบางส่ายหน้าพรืด “ผมต้องอยู่กับคุณนานแค่ไหน”

“จนกว่าฉันจะปล่อยเธอ”

อย่างที่บอก เขาไม่เคยมีความสัมพันธ์กับใครเป็นครั้งที่สอง ถ้าครั้งนี้เขาไม่พอใจ เด็กคนนี้อาจจะถูกปล่อยไป หรือถูกขายจริง ๆ

“เอาละ ฉันเบื่อจะพูดกับเธอแล้ว”

คาลวินจับร่างบางคว่ำหน้าลง สะโพกถูกยกให้สูงขึ้นก่อนที่จะรู้สึกได้ถึงเนื้อเจลเย็นเฉียบที่ช่องทางด้านหลัง ไม่มีการเตรียมตัวอะไรมากมาย ปรกติแล้วคาลวินไม่เคยใช้ของพวกนี้ด้วยซ้ำ คู่นอนของเขามากประสบการณ์ทุกคน

“ไม่…ไม่เอา”

ธาราพยายามดิ้นหนี แต่ยิ่งดิ้นคาลวินก็ยิ่งไม่ชอบใจ เขาจับลำกายยาวดุนดันเข้าไปในช่องทางทันที แต่มันคับแน่นเกินไป เลยเข้าไปได้แค่ส่วนหัว

“เฮือก!! มะ ไม่เอา…มันเจ็บ ฮึก…เจ็บนะ!!” ธาราดิ้นร้อง ใบหน้าหวานซุกเข้ากับหมอนหนุน

“Shit!!”

คาลวินสบถพลางถอดลำกายออก มันใส่เข้าไปไม่ได้ทำให้เขาต้องหาวิธีใหม่ มือหนาชโลมเนื้อเจลลงบนฝ่ามือจนหมดขวด เปลี่ยนจากท่อนเนื้อเป็นเรียวนิ้วของเขาแทน

แน่นฉิบ

เพิ่งเข้าใจว่าทำไมของเขาถึงเข้าไปไม่ได้ เด็กคนนี้แน่นมาก แค่นิ้วยังแน่นได้ขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงถ้าใส่ของเขาเข้าไป

ถึงแม้จะเป็นแค่นิ้วแต่เลือดสีแดงสดก็ไหลซึมตามขาเนียนขาว หยดลงบนที่นอนจนเป็นจุดเปรอะเปื้อน คาลวินมองใบหน้าเจ็บปวดนั้น…เขาเอื้อมมือไปดึงผ้าปิดตาออก ดวงตาสวยกำลังเปื้อนน้ำตา

“จะ เจ็บ! ผมเจ็บ”

ธาราร่ำร้อง ในขณะเดียวกันกลับไร้เสียงตอบรับจากชายหนุ่ม มีเพียงเรียวนิ้วที่กำลังขยับอยู่ข้างในเพื่อขยายช่องทางให้กว้างขึ้น

เรียวนิ้วแกร่งแทรกลึก กระทุ้งซ้ำหนักอยู่ข้างใน ถึงแม้จะเป็นครั้งแรกแต่ก็ไม่ลดความหนักมือลง พูดกันตามตรงเขาไม่ค่อยทำกับคนไม่มีประสบการณ์ และความมือหนักของเขาก็เป็นอย่างนี้เสมอ

“ผมบอกว่าเจ็บ!” เสียงเล็กง้ำงอนอย่างลืมตัว

“เธอจะเจ็บมากกว่านี้อีกถ้าไม่หุบปาก”

คาลวินกดเสียงต่ำสั่ง เขาโน้มกายเข้าหาเด็กหนุ่มที่กำลังนอนตัวสั่น เรียวนิ้วกดกระแทกซ้ำเพื่อขยาย ช่องทางเล็ก ๆ กำลังทำตามคำสั่งของนิ้ว มันกำลังนุ่มลื่นและขยายตัวออก ในช่องทางฉ่ำกำลังตอดรัดนิ้วเขาไม่หยุด จนเขาหมดความอดทน จึงไม่รีรอที่จะใส่เข้าไปเพราะเขาพร้อมอยู่ก่อนแล้ว

สวบ!!

“เฮือก!!! ปล่อยนะ! ไอ้บ้า ฮือ…ฮึก เจ็บ มันเจ็บ”

อาจจะเป็นเพราะไม่ทันตั้งตัวเมื่อสิ่งที่รุกล้ำเปลี่ยนไป เด็กหนุ่มหวีดร้องออกมาเพราะความเจ็บมันคับแน่น น้ำตาที่เกือบจะแห้งเหือดไปไหลบ่าอีกครั้ง

ร้องไห้ออกมาอีก

ช่องทางด้านหลังบีบรัดลำกายของคาลวินจนเจ็บปวด เขาไม่สามารถขยับได้ในทันที ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะสามารถลดกายลงไป เขาแทรกกายเข้าลึก ไม่ได้สนใจเสียงร้องไห้ของอีกคน เขารู้แต่ว่าเขาต้องการจะใส่เข้าไปในตัวเด็กคนนี้ให้มากที่สุด

“ร้องออกมาอีกสิ” คาลวินโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหู เสียงแผ่วเบาแต่ดุดัน เขามีอำนาจไม่ว่าจะตอนไหน

“ไม่! อ๊ะ…เอาออกไปนะ!…ฮึก ไอ้บ้า อ๊า…คุณมันเลว”

“ฉันเลวได้มากกว่านี้อีก”

จากที่คิดว่าใจดีกว่าที่เคยทำ แต่เมื่อถูกเด็กหนุ่มก่นด่ากล่าวหาเขาก็ไม่พอใจ คาลวินยืดตัวขึ้น แววตาดำสนิทเรียบนิ่ง มือหนากดหัวธาราจนจมเตียง เขาไม่รั้งรออีกต่อไป สะโพกสอบขับเคลื่อนเข้าออกรุนแรง ดุดันอย่างกับสัตว์ป่าบ้าคลั่ง เสียงร้องของธาราดังออกมาจนคนด้านนอกได้ยิน บอดีการ์ดมือซ้ายและมือขวาต่างมองหน้ากันไปมา

สงสารเด็กคนนั้น แต่คงช่วยอะไรไม่ได้

เวลาผ่านไปมากกว่าหนึ่งชั่วโมง สงครามรักบนเตียงของคาลวินยังไม่จบ เขาไขกุญแจมือออกให้ธาราแล้ว เหลือเพียงแค่โซ่ตรวนที่ขาเท่านั้น ร่างบางถูกจับพลิกให้นอนหงาย ดวงตาหวานที่น้ำตาพึ่งจะเหือดแห้ง บนตัวมีแต่รอยรักที่คาลวินฝากไว้เต็มไปหมด

“ผมเจ็บ…คุณทำเบา ๆ ได้ไหม”

ธาราร้องขอ ไม่ไหวแล้ว เจ็บร้าวไปทั้งตัว ก่อนหน้านี้ธาราเสร็จไปแล้วหนึ่งรอบแต่คาลวินยังไม่เสร็จ เขาไม่ปล่อยธาราไปง่าย ๆ สติธาราแทบจะเลือนราง

คำร้องขอทำให้คาลวินเงยหน้าขึ้นจากตุ่มไตสีชมพูก่อนจะยกยิ้มมุมปาก “อยากให้ฉันทำแบบไหน”

สะโพกสอบเข้าออกช้า ๆ แต่หนักแน่น คาลวินไล้ริมฝีปากชิมไปทั่วตัว เด็กคนนี้หอมหวานยั่วยวนเหลือเกิน แค่ได้ครั้งแรกคาลวินก็แหกกฎตัวเองแทบจะทุกข้อ

เขาไม่เคยถอดผ้าปิดตาใคร

เขาไม่เคยฝากรอยรักกับใคร

เขาไม่ปรนเปรอใคร

เพียงแค่ทำเสร็จ เขาไม่เคยจะสนใจคู่นอนอีก

“ผมจะเสร็จ อื้ออ…ผมอยากเสร็จ”

ฝ่ามือใหญ่ชักรูดกลางกายเล็กของเด็กหนุ่ม ร่างบางบิดเกร็งไปทั้งตัว แรงตอดรัดมากกว่าครั้งก่อน ทำให้ชายหนุ่มเร่งมือสาวกลางกายให้คนใต้ร่าง พร้อมกับสอบสะโพกถี่รัวกระแทกกระทั้นรุนแรง

“อ๊า…ฮ้า อื้ออ…”

“ฮืมมม”

แรงถาโถมของพายุโหมหนักหอบเอาของเหลวออกมาจากกายเขา ถูกปล่อยไหลทะลักจนเปื้อนผ้าปูที่นอน ร่างบางเหนื่อยหอบจนสลบไสล น้ำรักที่ขาวขุ่นถูกรีดออกมาจนหมด ที่นอนยับยู่ยี่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดสีน้ำตาลเข้มและคราบน้ำกามสีขุ่น

เมื่อเสร็จกิจคาลวินก็เดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อล้างตัว เขาหยิบชุดคลุมอาบน้ำมาสวมใส่ ก่อนที่คนตัวสูงดวงตาสีเข้มจะเดินออกมาจากห้อง

“เรียกแม่บ้านมาทำความสะอาด”

“ครับบอส”

เอริคและอีสตันตอบรับพร้อมกับก้มหัวให้เล็กน้อย อีสตันก้าวถอยออกไปก่อนจะเดินลงบันไดเพื่อไปตามแม่บ้าน

“ขังเด็กคนนั้นไว้ในห้อง ไปสืบประวัติมาทั้งหมด”

เอริคก้มหัวรับคำสั่งอีกครั้ง คาลวินเดินกลับเข้าห้องนอนตัวเองที่อยู่ข้าง ๆ กัน เขาอยากรู้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับเด็กคนนั้น ต้องให้แน่ใจว่า ถ้าเลี้ยงไว้จะไม่เกิดปัญหา

 

 

 

 

คอมเมนต์

Chapter List