เอิร์ธเด็กเอ็นท์ ตอนที่ 8

Reader Settings

Size :
A-16A+

บทที่ 8 : ผ่านไปได้ด้วยดี

บทที่ 8 : ผ่านไปได้ด้วยดี 

 

มันจับผมยืนขึ้นแล้วพาเดินไปยังกำแพงแล้วให้ผมหันหน้าเข้ากำแพง ผมเลยใช้สองแขนยันกำแพงเอาไว้มันจับขาผมถ่างออกแล้วยัดของมันเข้ามาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันง่ายกว่าเดิมมากเพราะช่องทางของผมเองก็ปรับตัวขยายกว่าตอนแรกมาก 

 

“ร้องออกมา!!!” ไอ้เฮียตะโกนลั่นจนผมเผลอสะดุ้งเพราะความตกใจ 

 

เพี๊ยะ!! 

 

มันง้างมือตบเข้ามาที่ก้นของผมอย่างแรงจนเกิดเสียงดังถึงสองครั้ง ความแสบแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณนั้นแต่ผมก็ยังกัดฟันทนเพราะความเสียวที่เกิดขึ้นมันกำลังได้ที่ 

 

“ฮะ… เฮียย หนูเสียวว” 

 

“อ่า…” 

 

“เฮียแรงอีก” 

 

“อ๊ะ… อ่า…” 

 

มันกระแทกแรงขึ้นเรื่อยๆ จังหวะหอบหายใจถี่ขึ้นจนผมสัมผัสได้ว่ามันกำลังใกล้จะเสร็จแล้ว ผมก็เลยเร่งเสียงร้องครางของตัวเองให้ดังขึ้นเพื่อเร้าอารมณ์ให้ไอ้เฮียนั่น 

 

“เฮียจะแตกแล้วหนู” มันเอ่ยขึ้นทำเอาผมแอบยกยิ้มในใจ 

 

“เฮียย แตกเลยครับ…. อื้อออ!!” 

 

“อ๊ะ… อ๊า!!!!” 

 

ไอ้เฮียนั่นร้องลั่นแล้วกระแทกเข้าออกในตัวผมอยู่อีกไม่กี่ที มันก็กระตุกเกร็งก่อนจะค่อยๆ ขยับช้าลง เสียงร้องครางของมันก็ปรับโทนเป็นเสียงทุ้มต่ำจากนั้นมันก็ค่อยๆ ถอนส่วนของมันออกจากร่างกายของผมแล้วถอดถุงยางโยนทิ้งถังขยะก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป 

 

ผมเองก็หยิบทิชชูมาเช็ดทำความสะอาดในช่องทางนั้น ลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่จากนั้นก็เดินไปยืนเช็กสภาพตัวเองที่หน้ากระจก พอได้เห็นตัวเองแล้วก็อดขำไม่ได้เพราะสภาพมันแย่มากเหมือนเพิ่งผ่านการฟัดกับหมามาหมาดๆ 

 

ผมใช้มือทั้งสองข้างสางผมเบาๆ อยู่สองสามทีเพื่อจัดให้เข้าทรงและไม่ยุ่งเหยิงแล้วหยิบน้ำหอมขวดเล็กที่พกไว้ในกระเป๋าสะพายของตัวเองออกมาแตะที่ข้างหลังหูทั้งสองข้างก่อนจะกลับมานั่งที่ปลายเตียง ไม่นานไอ้เฮียนั่นก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยร่างกายเปลือยเปล่าหลังอาบน้ำเสร็จ กลิ่นสบู่เหลวอ่อนๆ ลอยมาแตะจมูกของผม มันหอมบางๆ ชวนให้เคลิบเคลิ้มได้นิดหน่อย จากนั้นไอ้เฮียนั่นก็คว้าเสื้อผ้าของตัวเองมาใส่ก่อนจะเดินมาหย่อนตัวลงข้างผม 

 

“อันนี้ทิปนะ” มันควักเงินสดห้าพันบาทยื่นให้ผม 

 

“ขอบคุณครับ” ผมรีบรับอย่างไวแล้วยัดเงินใส่กระเป๋ากางเกงตัวเอง 

 

“เอาเลขบัญชีมา เฮียจะโอนค่าตัวคืนนี้ให้” 

 

“นี่ครับ” ผมเปิดคิวอาร์โค้ดในแอพลิเคชันธนาคารแล้วยื่นให้ไอ้เฮีย 

 

“เรียบร้อย” 

 

“ขอบคุณครับ” ผมบอกแล้วเปิดเช็กในแอพฯ ธนาคารก่อนจะพบว่ามีเงินจำนวนห้าหมื่นบาทโอนเข้ามาในบัญชีเรียบร้อย ก็เลยเผลออมยิ้มมุมปากเพราะว่าอดที่จะดีใจไม่ได้ 

 

“รู้ตัวมั้ยว่าหนูเอิร์ธยิ้มน่ารักมาก” มันพูดขึ้น 

 

“จริงเหรอครับ” ผมตอบก่อนจะแอ๊บทำตัวสดใสแล้วส่งยิ้มให้ไอ้เฮียไปอีกครั้ง 

 

“…” 

 

“เฮียชอบมั้ยครับ” ผมถามย้ำเมื่อเห็นมันนิ่งเงียบไป 

 

“ชะ… ชอบสิ” 

 

“เฮียก็น่ารักมากเลยครับ” 

 

“ไว้เรามาเจอกันอีกนะ” มันบอกด้วยเสียงนุ่ม 

 

“ได้สิครับเฮีย ครั้งหน้ามาให้ผมลองกินกุ้งเฮียใหม่นะครับ” ผมบอกพลางส่งสายตายั่วยวน 

 

“แค่กุ้งเองเหรอ…” 

 

“ใช่ครับ หนูชอบกินกุ้งนี่นา” ผมพูดพลางเอานิ้วแตะไปที่หน้าอกของมันก่อนจะค่อยๆ ลากลงต่ำไปเรื่อยๆ จนเกือบจะถึงจุดนั้น 

 

“แต่ถึงจะเป็นกุ้ง ก็เป็นกุ้งมังกรตัวโตเลยนะ” ไอ้เฮียตอบกลับด้วยสีหน้ามั่นอกมั่นใจ จริงๆ ผมโคตรเกลียดพวกผู้ชายที่มั่นหน้าชอบอวดความใหญ่โตของอวัยวะเพศตัวเองมากเลยนะ แต่พอเป็นไอ้เฮียนี่พูดก็ต้องยอมรับว่าปฏิเสธไม่ได้เพราะของมันก็ใหญ่จริงสมคำร่ำลือ 

 

“ค้าบบบบบ งั้นเดี๋ยวผมขอตัวก่อนนะครับ” ผมบอกก่อนจะลุกขึ้นยืนเพื่อจะเดินออกจากห้องนั้นไปแต่ก็ถูกมือหนาของอีกฝ่ายรั้งข้อมือไว้ก่อน 

 

“เดี๋ยวก่อนหนู” 

 

“ครับเฮีย” ผมหันกลับไปมองก่อนจะเห็นว่ามันกำลังถอดกำไลบนข้อมือของมันมาใส่ในข้อมือของผมแทน 

 

“เฮียให้” 

 

“ขอบคุณครับ” ผมบอกพร้อมยกมือไหว้แล้วเดินออกจากห้องไป 

 

ผมเดินกลับมายังห้องพักของร้านเจอเจ๊เปรี้ยวที่เดินสวนออกมาที่หน้าประตูห้อง เจ๊ยิ้มให้ผมเล็กน้อยถามไถ่ถึงงานที่เพิ่งเสร็จไปนิดหน่อยก่อนจะเดินไปดูแลความเรียบร้อยในส่วนอื่นๆ ของร้านต่อไป ผมก็เลยกลับมานั่งเล่นมือถืออยู่ในห้องพักแต่ไม่นานไอ้มิคก็กลับมาหลังจากไปขึ้นงานมาเหมือนกัน 

 

“เอ้า เสร็จนานยัง” ไอ้มิคเอ่ยถามเมื่อเดินเข้ามาแล้วเจอผม 

 

“เมื่อกี๊เอง” 

 

“เดี๋ยวนะ” ไอ้มิคร้องทักเมื่อสังเกตเห็นบางอย่าง 

 

“อะไรของมึง” 

 

“ที่ข้อมือมึงอะ เอามาจากไหน” มันเดินเข้ามาใกล้แล้วคว้าข้อมือของผมขึ้นมาดู 

 

“ทำไมวะ ก็ไอ้เฮียคนเมื่อกี๊ให้มา” ผมบอก 

 

“มึงรู้มั้ยว่ามันคือกำไลอะไร” 

 

“หึ! ไม่รู้ดิ” 

 

“อันนี้มันกำไลแบรนด์เนมเลยนะเว้ย มึงรู้มั้ยว่าถ้าซื้อมือหนึ่งจากช็อปก็ราคาเป็นแสนเลยนะ” ไอ้มิคเอ่ยพูดด้วยความตื่นเต้น 

 

“เหี้ยยยย จริงป่ะเนี่ย!” ผมตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน 

 

“เออ กูจะโกหกทำไมล่ะ นี่ถ้ามึงทำได้งี้สักเดือนละสามสี่คนนะมึงเอ๊ยยยยยยย มึงจะรวยไม่รู้เรื่อง” 

 

“เชี่ย…” ผมอุทานออกมาเบาๆ เพราะเพิ่งจะเข้าใจว่าไอ้อาชีพที่คนอื่นดูถูกกันมากมายทั่วบ้านทั่วเมืองนั้นมันจะเป็นช่องทางทำเงินทำรายได้ให้ผมมหาศาลได้ขนาดนี้ ทั้งที่ไม่ต้องเหนื่อยทำงานหนักเหมือนกับอาชีพอื่นๆ ด้วย 

 

เอาล่ะ! ผมว่าผมค้นพบหนทางเศรษฐีเข้าแล้วล่ะ! 

คอมเมนต์

Chapter List