Bet with love เดิมพันรักอันตราย ตอนที่ 5

Reader Settings

Size :
A-16A+

ตอนที่5 เจ็บซ้ำซ้อน

 

ตอนที่5 เจ็บซ้ำซ้อน

 

 

เกาะราชา

ห้องพัก

06:49

 

เตมินทร์ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาด้วยความอ่อนเเอ ทำไมเรื่องบ้าๆเเบบนี้ต้องมาเกิดกับเขาด้วย มือเรียวยกขึ้นถูร่องรอยเเดงเป็นจ้ำตามลำตัวที่ผู้ชายคนนั้นได้ฝากทิ้งไว้ รู้สึกโกรธตัวเองเหลือเกินที่ไว้ใจคนเเปลกหน้าเพียงชั่วข้ามคืนเดียวคนนั้นจนทำให้เรื่องเเย่ๆเเบบนี้เกิดขึ้น

.

.

.

 

” ทำไมถึงเปลี่ยนใจรีบกลับล่ะเต ไหนบอกว่าจะอยู่ต่ออีกคืนนึงไง ” 

 

” เราห่วงร้านน่ะโย อีกอย่างที่นี่ก็ไม่มีอะไรให้น่าอยู่ต่อเเล้ว … เราหมายถึงไม่มีที่ให้เที่ยวเเล้ว “

เตมินทร์ตอบเพื่อนเสียงเเผ่ว

 

” นั่นสิ เราเห็นด้วย มาที่นี่ประทับใจอยู่อย่างเดียวเลยคือได้ล่องเรือ “

วาโยพูดออกมาด้วยความภูมิใจโดยไม่ทันได้สังเกตเห็นท่าทีของเพื่อนที่นั่งหน้าถอดสี

 

” เเล้วก็ได้ทานดินเนอร์หรู จิบไวน์ราคาเเพง ฟินอ่ะ “

ยิ่งฟังเพื่อนพูดเตมินทร์ก็ยิ่งอยากร้องไห้ รู้สึกปวดร้าวไปทั้งใจ

 

” เสียดายที่เราเมาเร็วไปหน่อย ว่าเเต่เมื่อคืน ยังไงครับเพื่อน “

วาโยถามออกมาเป็นเชิงเเซว ซึ่งนั้นมันยิ่งทำให้เขายิ่งเจ็บ อับอาย ไม่กล้าบอกให้เพื่อนรู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเจออะไรมา ดวงตาคู่สวยฉายเเววเศร้าหมองออกมาด้วยความรู้สึกเจ็บปวด จิตใจของเขาตอนนี้มันย่ำเเย่เหลือเกิน..

 

” เต..เต “

 

” เต! “

 

เพียะ! 

 

” โอ๊ะ!! โย เล่นอะไรก็ไม่รู้ เราตกใจหมดเลย “

เตมินทร์ยกมือลูบเเขนข้างที่ถูกเพื่อนฟาดเบาๆ

 

” เธอนั่นแหละ ใจลอยไปถึงไหนแล้วครับ เราเรียกตั้งนาน “

 

” เราเก็บของเสร็จเเล้วนะ “

เตมินทร์พูดตัดบทออกไป เพราะกลัวว่าเพื่อนจะถามเรื่องเมื่อคืนขึ้นมาอีก

 

” งั้นไปหาอะไรร้อนๆกินกันก่อนเนอะ กว่าเรือจะออกอีกตั้งนาน “

 

” อื้อ ไปสิ “

 

 

 

08:37น.

 

มือหนาควานหาร่างที่เขานอนกอดก่อนหน้านี้ เเต่กลับพบเพียงความว่างเปล่า เปลือกตาหนาเปิดขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมกวาดสายตาสำรวจมองไปรอบๆห้อง ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะออกไปแล้ว

ผิดคาด!

ไม่เหมือนที่เขาคิดเอาไว้ เเต่ไม่เป็นไร เพราะว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะได้เจอกันอยู่ดี

 

เตมินทร์!

ปากหยักยิ้มกริ่มเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนที่ผ่านมา ยอมรับว่าอีกฝ่ายทำให้เขาถูกใจไม่น้อยเเม้ว่าจะใช้วิธีที่ผิดไปสักหน่อย เเล้วยังไงล่ะเขาไม่เเคร์!

 

 

 

Yomin massage & spa 

โยมิน มาจสาจ เเอนด์สปา

 

 

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน! 

เตมินทร์เเละวาโยเเทบจะลมจับทันทีที่เข้ามาเห็นสภาพร้าน ภายในเละเทะข้าวของถูกรื้อค้นกระจัดกระจาย ทำไมร้านพวกเขาถึงมีสภาพเป็นเเบบนี้ 

เตมินทร์โทรหาพี่ชายอยู่หลายครั้งเเต่กลับไม่สามารถติดต่ออีกฝ่ายได้ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นโทรหาพนักงานในร้านของตนเเทน

ได้ความว่าพี่ชายของเขาให้พนักงานทุกคนออกจากร้านบอกเพียงเเค่ว่าทางร้านกำลังจะปิดกิจการเเละจะเซ้งร้านทิ้งไป พี่ชายของเขาต้องบ้าไปเเล้วเเน่ๆ ทำเเบบนี้ไปเพื่ออะไร!

 

” เราจะเอายังไงกันต่อดีเต “

วาโยหันมาถามความเห็นจากตนด้วยเเววตาเเดงก่ำอย่างคนบอบช้ำ เตมินทร์สงสารเพื่อนไม่น้อยไปกว่าที่สงสารตัวเองเลย

 

” เราก็ไม่รู้เหมือนกันโย ตอนนี้เราคิดอะไรไม่ออกเลยจริงๆ ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ด้วย “

เตมินทร์ตอบกลับเพื่อนด้วยน้ำเสียงเเหบพร่าระคนเจ็บปวด

 

” โยขึ้นไปพักผ่อนนะ เดี๋ยวเราเก็บของเอง “

 

” ได้ไงล่ะ ต้องช่วยกันสิ “

วาโยเอ่ยขึ้นมาเสียงสั่น

 

จากนั้นทั้งสองจึงช่วยกันเก็บกวาดจัดของให้เข้าที่เข้าทางตามเดิม สิ่งไหนเเตกหักเสียหายก็เก็บทิ้งไปตามระเบียบ กว่าจะเสร็จก็ปาไปหลายชั่วโมง

 

” ไปพักก่อนเถอะโย “

 

” เเล้วเตล่ะ.. “

 

” เดี๋ยวเราเอาขยะไปทิ้งเสร็จเเล้วก็จะไปพักเหมือนกัน “

 

” โอเค ถ้างั้นเราขึ้นห้องก่อนนะ “

เตมินทร์พยักหน้าให้เพื่อนที่เดินคอตกขึ้นชั้นสองไป

 

 

คล้อยหลังวาโยเตมินทร์ก็หิ้วถุงขยะสีดำออกมาทิ้งนอกร้าน ภายในใจยังคงครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลาว่าเขาจะทำยังไงต่อไปดี พี่ชายของเขาใจร้ายมากที่ทำเเบบนี้ เงินกองกลางของร้านก็ถูกกวาดไปจนหมดเกลี้ยงไม่มีเหลือ 

 

” สวัสดี “

เสียงทักทายคุ้นหูดังขึ้น เรียกให้เตมินทร์ที่กำลังคิดไม่ตกหันไปมองยังที่มาของเสียงทันที

 

” คุณ! “

พอเห็นว่าเป็นเคิร์ตเตมินทร์ถึงกับตกใจหน้าซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด ตั้งสติได้ก็รีบสาวเท้ายาวๆเดินหนีอีกฝ่ายทันที

 

” หยุดเดี๋ยวนี้! อย่ามาเดินหนีเเบบนี้ ผมไม่ชอบ! “

เสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างคนวางอำนาจ เเต่นั่นกลับไม่ได้ทำให้คนตัวเล็กเกรงกลัวเเต่อย่างใด ตรงกันข้ามเจ้าตัวรีบสาวเท้าก้าวเดินหนีเขาเร็วขึ้นโดยไม่สนใจหน้าตาบูดบึ้งของอีกฝ่ายที่มองมาเเม้เเต่น้อย

 

” นี่คุณ! ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึไง! “

คนตัวโตตวาดเสียงดัง พร้อมกับตรงมากระชากเเขนจนร่างเล็กเซถลาไปตามเเรง

 

” ปล่อยผมนะ!! “

เตมินทร์ดิ้นขลุกขลักอยู่ในวงเเขนเเกร่งที่กอดรัดตนเอาไว้

 

” หยุดดิ้นสักที! ไม่งั้นผมจะจับคุณกดตรงนี้เเหละ ” ได้ผลร่างบางชะงักหยุดดิ้นรนทันที

 

” มีอะไรกับผมไม่ทราบ! “

เตมินทร์กระเเทกเสียงกลับไปอย่างหงุดหงิด

 

” ทำไมพูดจาดูห่างเหินจัง เมื่อคืนนี้เรายัง… “

ไม่พูดเปล่าเขายังก้มลงมองสบตาคนตัวเล็กในอ้อมเเขนพร้อมกับยิ้มกรุ้มกริ่ม ยิ่งเห็นประกายตาคู่นั้นเตมินทร์ก็ยิ่งอยากจะฟาดหน้าเขาเเรงๆสักที

 

นี่เขาจะตามมาเยาะเย้ยกันอีกหรือยังไงนะ!

 

” คุณฉวยโอกาสตอนผมเมา “

เตมินทร์ตอบออกไปเสียงเเผ่ว พลางก้มหน้าหลบสายตาของเขา ประหม่าจนลืมตัวว่าตนยังคงถูกอีกฝ่ายกอดเอาไว้

เคิร์ตเเอบอมยิ้มกับท่าทางใสซื่อของอีกฝ่าย 

 

” เเต่คุณร้อนเเรงมากเลยนะ เเถมยังยั่วเก่งอีกต่างหาก แกล้งเมาหรือเปล่าก็ไม่รู้ “

เขาเเกล้งพูดยั่วโมโหคนตัวเล็ก

 

” โอ๊ะ!! “

พูดจบคนตัวโตก็โดนตุ้บตั้บใส่รัวๆ พร้อมกับร่างบางที่สะบัดตัวออกจากวงเเขนเเกร่ง ยืนหอบหายใจจนตัวสั่นด้วยความโมโห

 

” คุณกลับไปเดี๋ยวนี้เลยนะ เเล้วหวังว่าเราจะไม่ต้องมาเจอกันอีก “

พูดจบก็วิ่งหนีเข้าไปในร้านทันที

 

” หึ! เราได้เจอกันอีกเเน่นอนเตมินทร์! “

 

 

 

21:37น.

 

หลังจากที่กลับมาจากห้องของวาโยเเล้วเตมินทร์ก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างทันที ข้อมือเล็กวางก่ายเกยบนหน้าผาก คิดวิตกกังวลสารพัด ทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัวที่ตนต้องเผชิญหน้าอยู่ในเวลานี้มันช่างหนักหนาสาหัสซะเหลือเกิน ไม่นึกเลยว่าการไปเที่ยวในครั้งนี้จะเปลี่ยนชีวิตของเขาได้มากมายถึงเพียงนี้

 

เรื่องร้านเขาเเละเพื่อนตัดสินใจที่จะไปต่อ และสัญญาว่าจะจับมือกันก้าวผ่านช่วงเวลานี้ไปด้วยกัน ได้เเต่ภาวนาให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี วาโยเองก็เจ็บปวดกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นมาก ภายใต้ความเข้มเเข็งที่เพื่อนเเสดงออกมาเขารับรู้ได้ว่ามันซ่อนความเจ็บปวดเสียใจเอาไว้มากมายเเค่ไหน ลึกๆก็อดรู้สึกละอายใจไม่ได้ที่พี่ชายของตนเป็นต้นเหตุทั้งหมด วาโยต้องมาสูญเสียทุกอย่างก็เพราะพี่ชายของเขาเป็นคนทำลายมันลงไป

 

เตมินทร์คิดอย่างเจ็บปวดปล่อยให้น้ำตาที่เก็บกักไว้ไหลรินออกมาอย่างอัดอั้น นับจากนี้ไปจะไม่มีอีกเเล้วพี่เต็มรวินทร์ พี่ชายที่เเสนดีคนนั้น คนที่บอกว่ารักน้องชายคนนี้นักหนา ตอนนี้ชีวิตของเขาเหลือเพียงเเค่วาโยคนเดียว คนเดียวเท่านั้นจริงๆ

 

ส่วนเรื่องผู้ชายคนนั้นเตมินทร์คงทำได้เพียงเเค่ภาวนาให้เขาอย่าได้ตามมาวุ่นวายกับชีวิตของตนอีก เเละขอให้ความรู้สึกเเย่ๆนี้หายไปจากใจเขาเสียที

 

เปลือกตาคู่สวยปิดลงด้วยความรู้สึกอ่อนล้า หวังเพียงเเค่ตื่นขึ้นมาทุกอย่างในชีวิตของเขาจะกลับมาเริ่มต้นใหม่ด้วยดีอีกครั้ง

 

 

 

บ่ายวันต่อมา~

 

ในขณะที่เตมินทร์กำลังยืนเช็ดกระจกอยู่บริเวณหน้าร้านสปาของตนอยู่นั้น ก็ต้องชะงักด้วยความตกใจเมื่อหันมาพบเข้ากับร่างสูงใหญ่ที่ยืนกอดอกพิงอยู่ระหว่างประตูร้านของเขา 

 

” คุณกลับมาอีกทำไม! ผมบอกคุณไปเเล้วไงว่าอย่ามาที่นี่อีก “

เตมินทร์ตวาดใส่เขาไปอย่างเหลืออด

 

” ทำไมผมจะมาไม่ได้ ในเมื่อที่นี่เป็นของผม! “

เขาตอบกลับอย่างไม่สะทกสะท้าน

 

” คุณอย่ามาพูดพล่อยๆเเบบนี้นะ! “

เสียงหวานตวาดเเหวใส่เขา

 

” คุณนั่นเเหละหยุดปากดีเเล้วดูซะให้เต็มตา “

อีกฝ่ายสวนกลับทันควัน พร้อมกับโยนซองสีน้ำตาลมาให้

 

เตมินทร์ก้มลงเก็บซองเอกสารที่ตกอยู่ปลายเท้าของตนขึ้นมาสลับกับมองหน้าของอีกฝ่ายที่จ้องมองมาอย่างไม่วางตา ก่อนจะค่อยๆดึงกระดาษเเผ่นใหญ่ในนั้นออกมา

สายตาคู่สวยกวาดมองทุกตัวอักษรที่อยู่บนเเผ่นกระดาษในมือด้วยความรู้สึกช็อค!

 

” นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน!! ” 

 

” ก็ตามที่เห็น “

เขาว่าพลางยักไหล่

 

” พี่ชายคุณกู้เงินผมไปยี่สิบล้าน! เเล้วตอนนี้ผมก็ต้องการเงินของผมคืน “

 

” เค้าหนีไปเเล้ว เเล้วผมก็ไม่รู้ว่าเค้าไปอยู่ที่ไหน “

เตมินทร์ตอบเขาไปตามตรง

 

” เรื่องนั้นผมรู้เเล้ว “

 

” เเล้วคุณมาบอกผมทำไม! “

 

” คุณเป็นน้องเค้าไม่ใช่เหรอ ในเมื่อเค้าหนีไปคุณก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบเเทน ” 

 

” คุณจะบ้ารึไง! เงินตั้งยี่สิบล้าน ผมจะไปหามาจากไหน “

 

” เรื่องนั้นผมไม่สน! “

 

” ถ้างั้นคุณก็เอาร้านนี้ไป เเล้วถือว่าเราหมดหนี้ต่อกัน “

 

” เฮอะ! นี่คุณจะบ้ารึไง! รังหนูเล็กๆกระจอกๆเเบบนี้เเค่หักเป็นดอกเบี้ยยังไม่พอด้วยซ้ำ! “

เตมินทร์กำหมัดเเน่นอย่างสะกดอารมณ์ที่ประทุขึ้นมาภายใน มันจะมากเกินไปเเล้ว! ถึงร้านเขาจะไม่ได้ใหญ่โตอะไรเเต่ก็ห่างไกลกับคำว่ารังหนูที่เขาพูดมา

 

” ผมต้องการเงินของผมคืน “

เขาเน้นย้ำหนักเเน่น

 

” ผมไม่มี! “

เตมินทร์ตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้

 

” อ้อ..หรือถ้าคุณอยากจะได้จริงๆ ก็ไปตามทวงกับคนที่ยืมไปโน้น ผมไม่เกี่ยว “

 

” จะเอาอย่างนั้นก็ได้ เเต่ผมขอบอกไว้เลยถ้าผมเจอตัวพี่ชายคุณผมจะฆ่าทิ้งทันที! “

เคิร์ตพูดออกมาหนักเเน่นจนเตมินทร์ถึงกับหน้าเสีย

 

” ยะ อย่านะ คุณอย่าทำอะไรพี่เต็มนะครับ ผมขอร้อง ตกลง ผมจะหาเงินมาคืนคุณเอง “

เตมินทร์ขอร้องออกไปเสียงสั่น

 

” ผมให้เวลา3วัน “

 

” สะ..สามวัน “

คนตัวเล็กทวนประโยคนั้นซ้ำๆอย่างสิ้นหวัง สามวันกับเงินยี่สิบล้าน!เขาจะไปหามาจากไหน!

 

” อีกสามวันเจอกันนะครับ “

 

เคิร์ตมองร่างบางตรงหน้าพร้อมรอยยิ้มร้ายกาจก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้คนตัวเล็กยืนช็อคอยู่อย่างนั้น

 

 

 

คอมเมนต์

Chapter List